شب

و

عجیب خیالت پرسه میزند حوالی لحظه هایم

شبنم حضورت گل رؤیاهای هزاره ام را سیراب کرده و آبی ترین حقیقت را هر بار پلک زدن هایم اقرار می کند.

اینجا ساعت به وقت تنهاییست.

تنهایی و تمنای تو...

تنهایی و درد نبودن تو

اندکی تعجیل کن...

قبل از آن که بازار « بده و بستان » ها گرم شود

خبر داری که درد نبودنت « دق »می دهد و « جان » می ستاند؟

نوشته از : کبری نارکی نژاد